OpenAI lanceerde dinsdag Prism, een nieuwe, door AI verbeterde wetenschappelijke werkruimte. De tool is gratis voor iedereen met een ChatGPT-account en toegankelijk via een webapp. Prism fungeert als tekstverwerker en onderzoeksassistent voor wetenschappelijke artikelen. Het integreert diep met GPT-5.2 om claims te beoordelen, proza te herzien en naar eerder onderzoek te zoeken. De software vereist menselijke begeleiding en voert niet autonoom onderzoek uit.
Leidinggevenden beschreven Prism als vergelijkbaar met codeerinterfaces zoals Cursor en Windsurf, en voorspelden dat het het werk voor menselijke wetenschappers zal versnellen. In een persoproep zei Kevin Weil, VP Science van OpenAI: “Ik denk dat 2026 voor AI en wetenschap zal zijn wat 2025 was voor AI en software-engineering.”
De lancering valt samen met de toenemende wetenschappelijke vragen over de consumentenproducten van OpenAI. ChatGPT ontvangt gemiddeld 8,4 miljoen berichten per week over geavanceerde hard-wetenschappelijke onderwerpen, hoewel het aandeel van professionele onderzoekers onduidelijk is.
![Hoe problemen met het batterijverbruik op de iPhone oplossen? [iOS 14]](https://nl.techbriefly.com/wp-content/uploads/sites/6/2020/11/1605853643_Hoe-problemen-met-het-batterijverbruik-op-de-iPhone-oplossen-iOS.jpg)
AI-ondersteund onderzoek wint terrein onder academici. In de wiskunde hebben AI-modellen verschillende al lang bestaande Erdos-problemen bewezen door literatuuronderzoek te combineren met nieuwe toepassingen van bestaande technieken. De betekenis van de bewijzen blijft onderwerp van discussie, maar ze markeren een vroeg succes voor voorstanders van AI en formele verificatie.
Een in december gepubliceerd statistisch artikel vertrouwde op GPT-5.2 Pro om nieuwe bewijzen te produceren voor een centraal axioma van de statistische theorie. Menselijke onderzoekers hielden zich alleen bezig met vragen en verificatie. OpenAI highlighted the paper in a blog post as an example of future human-AI collaboration in research. Het bericht luidde: “In domeinen met een axiomatische theoretische basis kunnen grensmodellen helpen bij het verkennen van bewijzen, het testen van hypothesen en het identificeren van verbanden die anders aanzienlijke menselijke inspanningen zouden vergen om bloot te leggen.”
